Geschreven door Henk van Noordwijk

MET HWL OP SCHOOLREIS - Want het leek verdacht veel op een schoolreis die zaterdag in juni. Onbekommerd en uitgelaten met zijn allen op de boot en genieten maar. Lekker kletsen, maar zonder lastige meesters en juffen.

Het was zaterdag 20 juni. Deze dag was uitgekozen door het bestuur van HWL om de vele vrijwilligers te bedanken voor hun inzet. Doen ze elk jaar, hoor. Deze keer was gekozen voor een vaartocht over de Oude Maas. Zo rond half twee waren er zo’n 95 vrijwilligers ingescheept op het mooie schip “De Zeeland”. De stemming zat er gelijk goed in en het weer was echt zomers te noemen. Zodra je een voet aan boord had gezet, werd je een kop koffie met gebak overhandigd. Niemand weigerde.

De trossen werden losgegooid en we maakten kennis met elkaar en de bemanningsleden. Er liepen nogal wat mensen in het blauw rond met een grote L aan de voorkant van hun shirt. De L bleek van Lions Club te zijn. Zij zouden voor de catering gaan zorgen. Aan de achterkant van hun shirt stonden hun voornamen, zodat Hendrik zich eerst moest omdraaien om zijn naam te laten zien.

En dan de rest van de (echte) bemanning, zowel mannelijk als vrouwelijk. Ook bij hen stond de naam op de achterzijde, maar zij hadden het handig aangepakt: zij hadden allemaal dezelfde naam. Iedereen heette CREW.

Intussen leerden we de Hoeksche Waard van een heel andere kant kennen, tenminste als je zo nu en dan even de tijd had om naar de prachtige oevers te kijken. Want wat werd er veel afgekletst. Het was immers een schoolreis!

De knotters waren in groten getale aanwezig, evenals de plantenkenners. Bestuursleden, vogelaars, redacteuren, vlindermensen en verder allerlei medewerkers waren druk aan het converseren. We werden van voldoende vocht voorzien en tot onze grote vreugde zorgden de leden van de Lions Club voor een lekkere portie patat, meestal één van de hoogtepunten van een schoolreis.

We voeren verder langs Nieuw-Beijerland, Piershil en de Costa del Spui en toen we Tiengemeten in zicht kregen, keerde de schipper om om de terugtocht te aanvaarden. Een fikse, kortstondige regenbui zorgde ervoor dat er even niemand buiten te zien was. Ach, binnenin De Zeeland was het net zo gezellig.

Hoogtepunt van de reis was het passeren van Kuipersveer, vlak voor het aanmeren. Iedereen kon genieten van de foeilelijke, natuuronvriendelijke, kolossale, weerzinwekkende, afschuwelijke mastodonten van gebouwen die ogenblikkelijk alle aandacht opeisten. We werden er stil van. Niet lang hoor, want daarna namen we in opperbeste stemming afscheid van elkaar.

We hebben genoten en we bedanken het bestuur en de voorbereidingscommissie heel hartelijk voor deze erg geslaagde vrijwilligersdag.